Mekanla ilgili anılarımı anlatayım. Burası öyle özel olarak konforlu bir yer sayılmaz. Sessiz, sakin ve denize sıfır bir mekan olduğundan eskiden hafta sonları gider, sahildeki oturma mekanında bilgisayarımı açar, yazı çizi işleri ile uğraşırdım. Birkaç kez gitmiştim. Bir gidişimizde "Ütopyacılar Toplantısı"na denk geldik. İşletmeci bize önden bu konuda bir açıklamada bulunma gereği duymamıştı. Tesiste gün içinde oturup çalışmak bir yana, uyumak da denize girmek de imkansızdı. Mikrofonla 30-40 kadar kişi, pansiyonun toplam 40 metrekarelik çardağının altında konuşmalar, tartışmalar yürütüyordu. Biz de sabahları toplanıp başka tesise gidiyor, akşam geri dönüyorduk. Açıkçası uyumlu kişiliğimden midir, bu tür bir toplantıya saygımdan mıdır bilmem hiç şikayet etmemiştim. Sonrasında 3-4 yıldır gitmemiştim. Bu yıl yavru köpeğimle bir-iki gün denize gitmek istediğimde bu mekan aklıma geldi. Salaş bir yer olduğu için sıkıntı olmaz diye düşündüm. Köpeğimle daha önce de denize gitmiştik, ama ilk kez başka bir mekanda geceyi geçirecektik. İşletmeciyle yavru köpeğimle geleceğimi söylediğimde "hiç sorun olmaz, zaten sizden başka kimse olmayacak" cevabını aldım. Ütopyacılar da yokmuş. Fiyatı hak ettiğinden pahalı olsa da (Ramazan ayı ve hafta içi olduğu için indirimli olarak gecesi 180 TL) gitmeye karar verdik. Tesise girdiğimizde işletmeci bize hoş geldiniz bile demedi. İşletmecinin bize kurduğu ilk cümle "köpeğinizi bağlı tutun" oldu. İkinci cümlesi "ektiğim domateslere bir şey yapmasın" oldu. Kısa bir süre sonra da "köpek ıslakken odaya sokmayın" talimatı geldi. Bize köpeği bağlayabileceğimiz yer konusunda yardımcı olmaya çalışanlar diğer müşteriler ve orada çalışan iki gençti. Mekan sahibi bize yardımcı olmak yerine yeni talimatlar göndermeyi tercih etti; "mutfak tarafına girmesin", "onu bağlı tutun". Geldiği mekanda hemen bağlanmak köpeği huysuzlaştırdı. Köpeğim zaten hareketli bir köpek ancak burada önceki seferlerden daha çok yaramazlık yaptı. 7 aylık yavru, engellendikçe ve biz strese girdikçe huysuzlaştı. Neyse ki sonra bir dengeye vardık. Köpek biraz yoruldu, işler kısmen yoluna girdi. Akşam yemeğinden sonra (saat 21) masa toplandıktan sonra köpeğim patilerini masanın üzerine koyduğunu (engellememiştim doğrusu, masa boştu ve kediler de masanın üstünde duruyordu) gören işletmeci son derece sinirli bir üslupla "buranın tadı kaçtı, size köpeğiniz sakin mi diye sormuştum (ki sormamıştı), buradan gidin" dedi. Ben şaşkınca şimdi mi diye sorabildim. Sonrası... Toplanıp çıktık, saat 21'de inşaat halindeki Karaburun yolundan İzmir'e döndük. İşletmeci çıkarken eşimden odanın yarı parasını istemiş ve bu konuda ısrarcı da olmuş. :)
