Hatıralarımızdaki tatil ve dinlenme yerlerini özlüyoruz...

Bilenler bilir, Marmaris'i, Bodrum'u, Alanya'yı, Kemer'i, Finike'yi ve daha nice şimdi gördüğümüzde tanıyamadığımız yerleri, ama 20-30 yıl önceki hallerini.

Oralara tatile gideceğimiz zaman 3 ay öncesinden yerimizi ayırtırdık mektupla. O mektupta hal hatır sorardık, oğullarının askerden gelip gelmediğini, evlenen kızlarının çeyizinde eksik olup olmadığını... 15 gün sonra heyecanla beklediğimiz cevap gelirdi "Bekliyoruz" diye. Ve yine heyecanla beklenirdi gitme zamanının gelmesi. Bu arada gidilecek yerdeki dostlarımıza küçük hediyelerin alınması da unutulmazdı. Yakın bir dost, bir akraba evine gider gibi hazırlanır ve giderdik. Orada hasretle kucaklaşılır, birlikte yemekler yapılıp masalar kurulur, diğer konuklarla yeni ama kalıcı dostluklar kurulur, müdavimlerle hasret giderilirdi. Çocuklar birlikte büyür, televizyondan uzak oldukları için değişik kültürleri birbirlerine aktarırlardı, gerçek ve saptırılmamış haliyle... Tabi ev sahibi ve konuklar arasında da aynı alışveriş olurdu çünkü oralarda ev sahibi ve konuklar vardı ve onlar hiçbir zaman pansiyon sahibi - müşteri ilişkisinde olmazlardı...

Şimdi soruyoruz; bunları siz de özlemiyor musunuz?? Biz özlüyoruz ve tekrar yaşanmasını istiyoruz ve bunu sağlamaya çalışıyoruz. Yavaş yavaş meyvelerini almaya da başladık.

Siz de böyle bir ortam özlemindeyseniz başımızın üstünde yeriniz var...